جاى ننهادى . از مردانگى تا بدان جاى بود كه ميخ آهنين بزرگ بر زمين فرو بردندى سخت چنان كه اسب بر او بستندى و اسب را برمانيدندى ، اسب آن را بر نتوانستى كشيدن ، وليد رسنى به سر ميخ اندر بستى كوتاه ، و ديگر سر به پاى خويش اندر بستى ، و از زمين برجستى و به پشت اسب بر نشستى و آن ميخ را به يك جستن بركندى از جاى . و چون بمرد ، چهل و شش ساله بود ، و كنيتش ابو العبّاس بود ، و يك سال و سه ماه خليفت بود . پس روز آدينه كه سر وليد بردار كردند ، مردمان همان روز بيعت كردند ، و يزيد به خلافت بنشست ] .